ALT TİPLERİ

DEHB tanısı olmış olan bireylerin çoğu biribirinden farklıdır. Bunun nedenlerinden birisi bu bozukluğun 3 farklı tipde görülüyor olmasıdır.

DİKKAT EKSİKLİĞİ ÖNDE OLAN TİP

Dikkat eksikliği belirtileri ön plandadır, aşırı hareketlilik ve dürtüsellik ya yoktur ya da tanı alacak kadar şiddetli değildir.

AŞIRI HAREKETLİLİK ÖNDE OLAN TİP

Aşırı hareketlilik ve dürtüsellik belirgin olarak vardır, dikkat eksikliği belirtileri vardır ancak tanı alacak kadar şiddetli değildir.

BİRLEŞİK TİP

Hem dikkat eksikliği hem de aşırı hareketlilik ve dürtüsellik belirtileri tanı alacak kadar şiddetlidir. En sık olarak görülen tip birleşik tiptir.

NEDENLERİ

Nedeni kesin olarak bilinmiyor. Sorumlu olduğu düşünülen bazı etkenler var :

Kalıtım, genetik nedenler

Çevresel etkenler

Beyindeki yapısal ve işlevsel farklılıklar

Kalıtım:

Aile Çalışmalarından elde edilen bilgiler:

DEHB olan çocukların anne babalarında benzer belirtiler olma oranı normal çocuklara oranla 2-8 kat fazla .

DEHB olan çocukların kardeşlerinde normal çocuklara oranla 2-3 kat fazla DEHB var.

İkiz çalışmalarından edinilen bilgiler:

Tek yumurta ikizlerinde eş hastalanım oranı %80-90,

Çift yumurta ikizlerinde eş hastalanım oranı %30

Genetik çalışmalara göre sorumlu olduğu düşünülen bazı genler var (DrD4, DrD2 ).

Çevresel Nedenler:

Çevresel etkenler direk olarak DEHB’a neden olmaz. Sadece genetik olarak yatkınlığı olan bireylerde riski arttırır.

Doğum öncesi (gebelikte hastalanma, alkol, sigara, ilaç kullanımı)

Doğum sırasında ( erken doğum, doğum komplikasyonları)

Doğum sonrası ( Bazı hazstalıklar, kurşun gibi maddelere maruz kalma vb)

Beyindeki yapısal işlevsel farklılıklar :

Dikkatin yoğunlaştırılması, sürdürülmesi, davranışların kontrol edilmesi, planlama yapılmasından sorumlu olan alanlar :

Ön bölge (prefrontal lob)

Bazal ganlionlar

Serebellum

Bazı beyin görüntüleme yöntemleri (BBT, MRI) ile inceleme yapıldığında bu alanlar DEHB olan bireylerde, normal bireylere göre daha küçük bulunmuştur ya da farklı bir simetri vardır. Bu bölgelerde oksijen, glukoz kullanımı ve kan akımı normalden daha azdır. Bulunan bu farklılıkların hastalığın belirtilerine neden olduğu düşünülmektedir. Ancak bu incelemeler bir tanı aracı olarak kullanılmamaktadır.

SIKLIĞI

İlkokul çağındaki çocukların % 3-5’inde yani her 20-30 çocuktan birisinde görülüyor.

Her sınıfta en az 1 çocukta bu sorunun bulunma olasılığı var.

Erkeklerde kızlara göre 3-4 kat daha fazla görülüyor.

Erişkinler arasında %1-2 sıklıkta görüldüğü bildiriliyor (ABD ve Kanada’da).